no more...

artık...

heyecanlamıyorum...
kalbim pırpır etmiyor;
anlamlı şeyler için çabalamıyorum eskisi gibi.
birileriyle bir şeyler düşünmüyorum.
gelecek planlarım yok,
muhteşem yarınlara inanmıyorum.
üzülemiyorum öyle çok çok,
sevinemiyorum da çocuk gibi...
geçmişime üzülmüyorum,
özlem duymadığım gibi.
kızışlarım çok çabuk,
sakinleşmelerim gibi.
uyuyamıyorum gecelerde,
ne kadar yorgun olsam da;
bedenim isyanlarda,
dudaklarımda iyileşmeyen yaralar...
saçlarımı daha kolay kesiyorum,
her şey daha çabuk,
soluklarımın aksine.
ağlayamıyorum yine,
günlerce aynı acı şarkıları dinlesem de.
bir türlü bulamıyorum,
zor zamanlar için sakladığım
gülümsemelerimi...
yoksa
onları da mı tükettim?


victor