l'étrange histoire de victor ( li-SE-x et autres histoires )

nefes alamıyorum...

bu gece ne kadar uğraşırsam uğraşayım, hangi yana dönersem döneyim düzene girmiş hayatıma baka baka nefessiz kalıyorum...

choco az önce dedi ki: "bir evin ve bir işin var artık, daha ne istiyosun?"

ne mi istiyorum?

Devamı

sleepless-musical nights & quickie flashbacks

uykusuz geceler devam etmekte...

her gece yine, yeni bir bahane bulup yeniden sabahlıyorum... son iki gecedir sevdiğim parçaların piyano notalarını bulup bulup indirmekle, bulamadıklarımın da videolarını izleyip kaydetmekle uğraşıyorum. az önce de requiem for a dream'e sarmıştım. hem aynı adlı filmde, hem de "yüzüklerin efendisi: iki kule"nin fragmanında kullanılan bu şahane müziği ilk duyduğumda tüylerim diken diken olmuştu. o zamanlar lisedeydim ve müzik, hayatımın ciddi bir kısmını, hem meşgul hem de temsil ediyordu...

Devamı

yorum gönderme

arayüzdeki bir hatadan kaynaklanan yorum gönderme sorunu çözüldü...

victor

ben, neden...

sol elimin ilk üç parmağını yaktım bu akşam... çok canım yanıyo ama dayanmaya çalışıyorum. bu durumda doktora gitmiş olsaydım elimi kullanmamam gerektiğini, hele hele klavyeye dokunmamamın hayrıma olacağını söylerdi. ama bu gece de yazmazsam bir daha yazmayacaktım...

Devamı

"bağırma" duyunca ağlıyor musunuz?

ne zaman ani bir haykırış duysam ağlayacak oluyorum... illa bana bağırılması gerekmiyor, yanımdaki birilerine bağırılması da aynı etkiyi yapıyor. hatta bunları yazarken bile ağlayasım geliyor... ben bu kadar sulu göz değilim, hatta liseden beri doğru düzgün ağlayamadım bile...

bunu ilk fark ettiğimde lise 1'deydim. kütüphanedeki bilgisayardan maillerime bakıyor, bir yandan da kulaklıkla müzik dinliyordum. müziği sesi çok açık değildi ama az da olsa dışarı gidiyormuş sanırım. kütüphane görevlisi çocuk bana sesini kısmam için seslenmiş, doğal olarak duymamışım. sonra tekrar seslenmiş... kaç defa seslendi bilmiyorum ama kalkıp yanıma geldiğini bile fark etmemiştim. bilgisayarın ekranına kilitlenmişken biri kulaklığımı çekti ve korkunç yükseklikte bir sesle bana bağırmaya başladı. o an yaşadığım şoku daha sonradan çok az yaşadım. o kadar çok korkmuştum ki deli gibi ağlamaya başladım. herkes şaşırmıştı; bana bağıran da, ama ben sakinleşemiyordum. o kadar ağlamamın derinlerde bir yerlerde bir sebebi vardı ama o zaman fark etmemiştim...

Devamı

ilk gece...

çok geç oldu, yarın toplantı var ben hala uyumadım. ilk günden blog boş bırakılmaz uğursuzluktur deyü bi şeyler yazasım var; ama kafam öyle dağınık ki nerden başlamalıyım onu bile bilmiyorum...

kafamda gerilere gitmeye çalışıyorum; biraz daha, biraz daha... tepeler aşıyorum, dereler geçiyorum, işte şurda 7 yaşındayım, yeni okula başlıyorum; biraz daha geri... 6 yaşındayım bütün mal varlığımızı kaybetmeden önceki günler, fakirlik ne demek daha öğrenmemişim... şu tepenin üstünde 5 yaşındayım kedilerimiz yeni kovulmuş evden, hasta olduğum için kendime çok kızıyorum ama astım bronşit zatürree ne demek bilmiyorum... 4 yaşındayım biraz daha bulanıklaşıyor her şey; babam mı o annemi aldatan, peki aldatmak ne demek?.. 3 yaşım... çoğu şey silikleşiyor.. çoktan silinmiş olması gereken tek bir sahne dışında... yıllardır soluklaşacağına daha da belirginleşen o sahne var şimdi:

Devamı